Jak zostać najlepszym pracownikiem
zwyczajny komentarz cz. 4

Przede wszystkim nie należy pracować. To największy błąd, jaki w pracy możesz popełnić – że pracujesz.

Oczywiście mówię o sferze budżetowej, gdyż przez wiele lat pracowałem w tej sferze jako pracownik i przez wiele lat jako pracodawca. Niemniej właśnie ona stanowi kręgosłup naszego państwa.

Jeżeli więc oczekujesz, że ktoś doceni twoją pracę – to się mylisz. Otóż w sferze budżetowej sami wyznaczamy normy swojej pracy. Jeżeli pracujesz ponad swoje siły, to znaczy, że pracujesz normalnie. Gdybyś pracował ponad siły – to byś tego nie robił. A jeżeli robisz – to znaczy, że nie jest to ponad twoje siły, ale to jest twoja norma. Nie ma powodu, aby coś takiego doceniać.

Ale teraz uważaj. Jeżeli jednak w pewnym momencie już nie podołasz, bo wykonujesz pracę ponad siły – zostanie to potraktowane jako spadek jakości twojej pracy poniżej możliwości. A to zasługuje na napiętnowanie. Sam przecież ustaliłeś normę swojej pracy. Ustalona norma pracy stała się obowiązującym cię standardem, którego pracodawca może od ciebie wymagać.

W pracy należy więc być asertywnym wobec pracy. Każdy pracownik za pomocą gestów, jęków i słów musi się nauczyć okazywać, jak ciężko pracuje, gdy nic nie robi. Jednak to jest sztuka, którą nabywa się wraz ze stażem pracy. Dlatego w sferze budżetowej obowiązują specyficzne standardy pracy: im masz dłuższy staż, tym mniej pracujesz, umiejętnie unikasz wykonywania zadań trudnych, a jednak twoja praca jest cenna; natomiast im masz mniejszy staż, tym więcej pracujesz, dostajesz najtrudniejsze zadania, których nikt inny nie chce wykonać, a jednocześnie twoja praca jest tania.

Ponadto należy pamiętać, że przy ciężkiej pracy łatwiej popełnić błędy. Jeżeli nie pracujesz, nie popełniasz błędów. Można wtedy ocenić cię tak, że pracujesz bezbłędnie. A święta zasada pracy jest taka, że twojej pracy nikt nie zauważa, ale popełnionych błędów nikt ci nie wybaczy.

Nie próbuj się przy tym usprawiedliwiać, że pracowałeś zbyt ciężko. Coś ty. To będzie jeszcze gorsze. Nie dość, że popełniłeś błąd – to jeszcze się przyznasz, że to nie był wypadek, ale że nie dajesz rady.

Więc to jest kwestia zwykłej kalkulacji. Gdy pracujesz zbyt ciężko – ryzyko popełnienia błędu rośnie w postępie geometrycznym. Właściwie nie ma takiej możliwości, abyś się nie pomylił. A gdy się pomylisz, możesz mieć pretensje wyłącznie do siebie. Nikt cię przecież nie zmuszał do pracy. To znaczy, niby ktoś cię zmuszał, ale to przecież jest sfera budżetowa i praca jest tak chroniona przez prawo pracy, że nikt nie jest w stanie zmusić cię do pracy. Jeżeli więc pracujesz – to jest tylko twoja wolna wola.

A jednak ci najmniej doświadczeni i najbardziej naiwni pracują. Bo są mamieni obietnicą, że ich wysiłek zostanie doceniony przez przełożonych. Nic głupszego nie mogli wymyślić. To prawda, że w sferze budżetowej wszyscy są oceniani. Ale ocena pracy to jest jeszcze inna historia.